gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny krętorogich, zaliczany do antylop. Jedyny przedstawiciel rodzaju Addax Rafinesque, 1815 Pierwotnie występował na całej Saharze: od Mauretanii, Maroka i Algierii, aż do Sudanu. Obecnie adaks należy do najrzadszych antylop.
Jest to masywne zwierzę o szeroko rozstawionych, spłaszczonych racicach, ułatwiających chodzenie po piasku. Ciało pokrywa krótka sierść o jasnym umaszczeniu (zimą szarawe, latem wręcz białe) z wyjątkiem pyska, gdzie na ciemnym tle występuje biała plama, przypominająca kształtem literę X. Nogi, biodra, brzuch i uszy również są białe. Długie, śrubowato skręcone i lirowato wygięte ku tyłowi rogi występują u osobników obu płci.
Antylopy te przebywają wyłącznie w środowisku pustynnym, wędrując w kierunkach zależnych od nieregularnych deszczy, po których pojawia się roślinność stanowiąca pokarm adaksów.
Adaks żyje w niewielkich stadkach, liczących średnio po 15 do 20 sztuk, prowadzonych przez starego samca. Jest gatunkiem prowadzącym nocny tryb życia - dnie spędza odpoczywając.
Zwierzęta roślinożerne. Nie muszą pić, potrzebne ilości wody pobierają razem z pokarmem.